Fliktena konjunktivito

estas karakterizita per unu aŭ pluraj 1- aŭ 2-milimetraj grizetaj ŝvelaĵoj situantaj sur la konjunktivo aŭ ĉe la kornea rando, ĉirkaŭitaj de hiperemia (kongesta) zono. La simptomoj similas al tiuj de akuta konjunktivito, sed la kataro malabundas. Ĝi daŭras kelkajn tagojn aŭ 1-2 semajnojn, kaj malaperas ĝenerale sen sekvaĵoj. Tamen la recidivoj (reaperoj) estas oftaj, kaj la korneo povas esti ankaŭ trafita. Tiam la prognozo varias, ĉar, kiam la
flikteno resorbiĝas, restas en la korneo cikatreto, kiu povas perturbi la vidadon. Ĉefe estas trafitaj skrofolaj infanoj kaj junuloj, vivantaj en mizeraj nehigienaj kondiĉoj. Tamen ĝi kelkfoje trafas ankaŭ bonhavajn infanojn, kiuj manĝas troe kaj neracie.

La kuracado devas unue direktiĝi al la ĝenerala stato de la paciento: racia nutrado, aktiva saniga vivo en la montaro, kamparo aŭ marbordo, sunbanoj ktp. estas rekomendindaj. La loka kuracado similas al tiu de akuta konjunktivito. Dufoje en la tago enigu en la okulon iom da sterilizita vazelino kaj faru per la fingro mildan cirklan masaĝon tra la fermitaj palpebroj. Se la flikteno estas kornea, anstataŭigu la malvarmajn kompresojn per varmaj fomentadoj. Post la inflama stadio utilas la alternaj kompresoj varmaj-malvarmaj. La malsanan okulon ne bandaĝu. Se kunekzistas rin-, faring-, orel-, tonsil- aŭ blefarito, palpebra ekzemo, refraktaj difektoj, adenoidaj vegetaĵoj ktp. konsilindas trakti ilin samtempe. Krustojn moligu kaj forigu per iom da olivoleo. Ĉe lumtimo uzu sunokulvitrojn.