Rakitismo

estas karenca malsano (manko de vitamino D) konstatebla ĉe infanoj, kiuj naskiĝis kaj loĝas en medioj sen aero kaj suno, subnutritaj, kies gepatroj suferas de la samaj higienaj mankoj.

La rakita infano estas malaltstatura, kun tro granda kapo, elstara frunto, malrapida dentokreskado kaj antaŭtempaj karioj; ĝia brusto prezentas elstaraĵon similan al ŝipkilo aŭ al brusto de meleagro; ĉe la juntaĵoj inter la ripoj kaj la ripaj kartilagoj troviĝas serio da malgrandaj nodaĵoj (rakita rozario); ĝia ventro elstaras, ĝiaj membroj estas deformitaj kaj ĝia spirado malfacila.

Por preventi la rakitismon oni devas strikte observi la instrukciojn en infanaj malsanoj. Precipe gravas la racia nutrado kaj speciale la ĉiutaga enstomakigo de vitamino D, trovebla en la ovoflavo kaj en la laktaĵoj, kaj la sunbanoj, ĉar la sunradioj transformas la provitaminon D de la haŭto en vitaminon D, kontribuante tiel al la fiksado de la kalcio kaj fosforo, nepre necesaj en tiu ĉi kazo. La vivo en la kamparo, montaro aŭ prefere apud la maro estas rekomendinda. La rakita infano ne devas komenci marŝi antaŭ sia resaniĝo por eviti ostajn deformiĝojn.