Malsanoj de la sango

La sango, kiu konsistas el likva parto (plasmo) kaj solida parto (ruĝaj kaj blankaj globetoj kaj trombocitoj aŭ sangoglobuletoj), portas la nutrajn substancojn kaj la oksigenon nepre necesajn al ĉiuj histoj de la korpo kaj kolektas de ili la forĵetaĵojn de la ĉeloj kaj ties karbonan dioksidon.

Ni jam eksplikis antaŭe, ke la homo estas sana, kiam lia sango estas pura; kaj kiam la sango malpuriĝas jam komenciĝas la stato de malsano. La diversaj kaŭzoj, kiuj malpurigas la sangon povas reduktiĝi al unu sola: la vivo kontraŭnatura, tio estas ĉio kio kontraŭagas la naturajn leĝojn, kiuj regas la homan ekziston.

La sango estas kvazaŭ interna medio, kiu, pro la agado de reguligaj mekanismoj tenas konstantaj siajn komponantojn, malgraŭ pluraj faktoroj, kiuj celas ilin difektŝanĝi. Ĉiu organo verŝas en ĝin la produktojn de sia funkcio kaj forĵetaĵojn, kiujn la renoj, la intestoj, la haŭto kaj la pulmoj baldaŭ eliminas. Sed, se ili ne kapablas plenumi tiun taskon pro afekcio aŭ troa laboro, la ekvilibro rompiĝas kaj ekaperas la malsano.

La homa korpo kunagas do sinergie, ĉar ties diversaj organoj - same kiel la diversaj instrumentoj de orkestro - estas intime interligitaj kaj funkcias solidare por garantii la vivon.La sango, do, vehiklo de la vivo, estas normala se ĉiuj organoj kaj aparatoj de la homa korpo estas en bona sanstato kaj oni atingas ĉi tion observante sanan vivmanieron.