|
|
 |
 |
 |
 |
Leu'kemio
|
|
|
La eraraj kuracadoj bazitaj sur antibiotikoj kaj aliaj drogoj, la hereda antaŭ-dispozicio kaj la plimulto de la kaŭzoj de la anemio supre menciitaj povas estigi tiun gravan malsanon, kies ĉefaj simptomoj estas: paleco, infektaj kaj febraj simptomoj, senapetiteco, lezoj de la lieno, de la hepato kaj de la limfonodoj, hemoragioj, ŝveliĝo de la gingivo, ost- kaj artikdoloroj, kaj granda abundo da leŭkocitoj (blankaj globetoj) en la sango.
|
supren
|
Kuracado
|
Ripozo en lito, apog- aŭ faldseĝo, prefere eksterdome; seka frotado aŭ brosado de la haŭto; modera spirgimnastiko; evitado de fizika kaj psika streĉiĝoj; aer- kaj sunbanoj (lastaj ne se la paciento febras); dieto kiel supre indikite por anemio, insistante pri la graveco de la nekuiritaĵoj: freŝaj fruktoj, krudaj salatoj kaj ties sukoj ĵus elpremitaj, precipe ruĝa beto kaj spinaco; unu aŭ dufoje ĉiutage apliki al la liena regiono (maldekstre de la epigastro, sub la ripoj) alternajn kompresojn aŭ duŝojn varmajn-malvarmajn; nokte apliki al tiu sama regiono malvarman kompreson aŭ kataplas-mon el argilo aŭ kaolino, kiujn oni demetas la sekvan matenon; preni alternajn sidbanojn varmajn-malvarmajn; trinki la dekoktaĵojn de la segaĵo de la brazila arbo Tecoma flavescens aŭ de la dispecigita ŝelo de la ĉilia planto Drymis winteri.
|
supren
|
Anemio
|
|
 |