La tero, inkludante la argilon, la sablon, la ŝlimon ktp., posedas kuracajn ecojn jam konatajn en la pratempo.
Kiam besto estas malsana aŭ vundita, ĝi instinkte lekas sian vundon, kovras ĝin per ŝlimo el la riverbordo, kuŝiĝas kaj ĉesas manĝi. La prahomo tion rimarkis kaj agis simile, nur anstataŭigante la lekadon per lavado; kaj la indiĝenoj, kiuj loĝas ankoraŭ nun en la tropikaj praarbaroj, uzas ankaŭ la teron por sin kuraci.
Laŭ konstato de la moderna scienco, la tero posedas elektromagnetajn kaj eĉ radioaktivajn proprecojn, kiujn oni povas utiligi diversmaniere: marŝante nudpiede (almenaŭ kelkajn minutojn ĉiutage) sur la grundo, kuŝiĝante sur ĝi, kaj aplikante ĝin laŭ la teknikoj jen indikitaj:
|
Startejo 
supren
Kataplasmo el argilo
© 2005-2007 MZ-Verlag